تلخ منم،

همچون چای سرد

که نگاهش کرده باشی ساعات طولانی و ننوشیده باشی.

تلخ منم؛

چای یخ

که هیچکس ندارد هوسش را..

کمی در پاییز با من قدم بزن

دلدادگی کن

بگذار این فصل زرد

کبود شود از بوسه های ما

کمی دیوانگی کن با من

لبخند بزن

بگذار هوای پاییز رنجینده نماند

بخندد

ذوق کند

و به آدمهای رفته بفهماند عشق در فصل بی برگی

پر برگ می ماند

برگی که اینبار

به اسم ما ورق میخورد.

اینجا پاییز است و ابرها شتابی در باریدن ندارند و ساعت دیواری عقربه هایش را روی گذشته جا گذاشته اینجا هنوز یک رز صورتی ،گوشه ی باغچه هست که می خواهد از مسیر دست های تو به موهای من برسد...

از خواب چشم های تو تا صبح می پرم
این روزها هوای تو افتاده در سرم

هر سایه ای که بگذرد از خلوتم تویی
افتاده ای به جان غزل های آخرم!

گاهی صدای روشنت از دور می وزد
گاهی شبیه ماه نشستی برابرم

یا روبه روی پنجره ام ایستاده ای
پاشیده عطر پیرهنت روی بسترم

گاهی میان چادر گلدار کودکی ات
باران گرفته ای سر گلدان پرپرم

مثل پری در آینه ها حـرف می زنی
جز آه…هرچه گفته ای از یاد می برم

نزدیک صبح، کنج اتاقم نشسته ای
لبخند می زنی و من از خواب میپرم…

آذر ای غمگین ترین دختر پائیز غم ات را می فهمم غم پایان پاییز بودنت ،غم دیده نشدنت را!تو نه "مهری" که آغازِ دوست داشتن های خیابان های زرد و نارنجی باشی ،و نه "آبانی" که هوایت پر از عطر خاک باران خورده

تنهایی یعنیمنیعنی تمام هوای رفتنت کهیک عمرخروار خروار خفقانروی دستهای خالی از بودنت می پاشدتنهایی یعنی من،حوالی این شعرهامیان یک مشت مردمی کهبیخودی، عطر تو را میزنندتازخمی باشند عمیق،روی نمک هایم!حالا

هوا
سرد است و
آتشِ نگاهِ تو روشن...!

چایِ باران
در فنجانِ قهوه ای چشمم
دَم کشیده است ؛

نترس!
شانه ات را نزدیک تر کن
دردهایم از دهن افتاده اند...

از حسِّ بغض ابرهای تیره سرشارم.. قهرت کشیده خط باطل روی افکارم ، من فکر می کردم که انسانی ولی ... انگارباید از این خوش باوری ها، دست بردارم می لرزم از ترس همینکه خانه ی دل را ویران کنی، مدفون شوم، د

دلم باران ، دلم دریادلم لبخند ماهی هادلم اغوای تاکستان به لطف مستی انگور دلم بوی خوش بابونه می خواهددلم یک باغ ِ پر نارنجدلم آرامش ِتُرد وُ لطیف ِ صبح شالیزار دلم صبحی ، سلامیبوسه ایعشقینسیمی ، عطر لب

میان این رفتن ها

نماندنها

بدقولی ها..

وبی وفایی ها

باید باشد

کسی که هوای دلت را داشته باشد

یک همدم برای شنیدن حرفهایت

برای بخیر کردن شبهایت، روزهایت

برای وقتهایی که دلت آغوش بی منت

میخواهد...

و بودن * تو * در این میان عجیب دلچسب است

جانم....